ADX (Average Directional Movement Index) – wskaźnik ruchu kierunkowego, którego zadaniem jest mierzenie siły trendu. Im wyższa jego wartość tym trend jest mocniejszy, zaś niższa wartość wskaźnika świadczy o słabości trendu.

Analiza techniczna – inaczej zwana analizą wykresów lub analizą wizualną. Jest to zbiór technik mających na celu prognozę przyszłych zachowań cen instrumentów finansowych na podstawie danych historycznych. Polega ona na badaniu poziomu cen i obrotów danego instrumentu finansowego w przeszłości, a z zebranych danych poprzez analizę wykresu tworzy możliwą prognozę dalszych zmian kursów.

Armagedon – jest to szybka i bardzo głęboka korekta. Zazwyczaj przyjmuje ona postać jednofalową.

ATR (Average True Range) – średnia rzeczywistego zasięgu. Jest to wskaźnik analizy technicznej, który mierzy zmienność cen. Niskie wartości ATR są charakterystyczne dla okresów konsolidacji, które towarzyszą wykreślaniu się szczytów cenowych. Wartości wysokie na ogół towarzyszą kształtowaniu się lokalnych minimów cenowych, poprzedzonych gwałtownymi spadkami. Najczęściej wskaźnik ATR wykorzystuje się przy wyznaczaniu poziomów dla zleceń z limitem aktywacji.

CCI (Commodity Channel Index) – wskaźnik, którego zadaniem jest mierzenie odchylenia ceny instrumentu od jego statystycznej średniej wartości. CCI ma największe zastosowanie na rynku towarowym, gdyż ten najbardziej spośród rynków finansowych cechuje się cyklicznością lub sezonowością. Istotną cechą wskaźnika jest to, że nie określa on długości cykli, a jedynie wykrywa, kiedy cykle się rozpoczynają i kiedy się kończą. CCI najczęściej przyjmuje wartości od -100% do 100%, przy czym wskazania powyżej 100% oznaczają rynek wykupiony (sygnał sprzedaży), a odczyty poniżej -100% rynek wyprzedany (sygnał kupna). Wzrost wskaźnika ponad -100% jest sygnałem trzymania zakupionych wcześniej papierów wartościowych.

Chartysta – inaczej analityk techniczny.

Ciąg liczb Fibonacciego – jest to ciąg liczb naturalnych, w którym każdy kolejny wyraz ciągu jest sumą dwóch poprzednich (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21...). Ciąg ten charakteryzuje wiele zależności. Jeśli podzielimy dowolną liczbę ciągu przez liczbę ją poprzedzającą wówczas otrzymamy iloraz oscylujący wokół 1,618 (złota proporcja). Z kolei jeśli podzielimy dowolną liczbę ciągu przez liczbę ją następującą wówczas otrzymamy iloraz oscylujący wokół 0,618. Zależności, występujące pomiędzy poszczególnymi wyrazami ciągu zaobserwowane zostały także na rynkach finansowych przez Nelsona Elliotta.

Doji – świeca, charakteryzująca się tym, że cena zamknięcia równa jest cenie otwarcia. Doji często są elementami większych formacji świecowych.

Dywergencja – sytuacja, w której dwa wskaźniki nie potwierdzają się, czyli generują sprzeczne sygnały. Innym przykładem dywergencji jest sytuacja, w której cena instrumentu zaczyna wzrastać, a oscylator zaczyna spadać (generując tym samym sygnał sprzeczny). Dywergencja ostrzega zazwyczaj o zmianie dotychczasowego trendu.

Ermanometria – teoria analizy technicznej opierająca się przede wszystkim na analizie czasu, który to w ermanometrii jest najważniejszym czynnikiem kształtującym poziom cen. Analitycy stosujący tę teorię uważają, że czas rynkowy ma strukturę sferyczną i jest wielowymiarowy.

Geometrie rynku – zależności cenowe jakie występują na rynkach finansowych. Mają one ścisły związek z proporcjami pomiędzy długościami konkretnych odcinków cenowych (np. impulsów i korekt). Źródłem najpopularniejszych geometrii jest ciąg liczb Fibonacciego.

Harami – formacja dwuświecowa, w której duży korpus pierwszej obejmuje niewielką świecę drugą. Harami zapowiada zmianę dotychczasowego trendu.

Impet (momentum) – wielkość wykorzystywana w konstruowaniu oscylatora wykupienia i wyprzedania. Jego zadaniem jest mierzenie różnic w cenie w danym przedziale czasu. Wyznacza się go poprzez odjęcie od ceny bieżącej ceny zamknięcia sprzed określonej liczby okresów. Dodatni bądź ujemny wynik nanosi się powyżej lub poniżej linii zero. 

Kanał trendowy (wzrostowy lub spadkowy) – obejmuje on ruch cen w danym kierunku, w ściśle określonym przedziale cenowym. Wyznaczają go dwie równoległe linie trendu.

Konsolidacja – sytuacja rynkowa, charakteryzująca się poruszaniem cen w trendzie bocznym (horyzontalnym). Na ogół konsolidacje poprzedzają silniejsze ruchy cen.

Korekta – ruch przeciwny do głównego trendu. Może on przybierać różne kształty. Najczęściej spotykanymi rodzajami korekt są proste-, pędzące-, płaskie- i nieregularne ABC.

Krzyż śmierci – powstaje w sytuacji, gdy średnia krótkoterminowa przecina średnią długoterminową od góry. Wykreślenie się krzyża jest równoznaczne z wygenerowaniem sygnału sprzedaży.

Luka mierzona (pomiarowa) – jest to luka cenowa pojawiająca się na ogół w połowie istotnego trendu (stąd też jej nazwa).

Luka startowa (ucieczki) – jest to luka cenowa powstająca przy ukształtowaniu się istotnej formacji cenowej. Luka ta sygnalizuje na ogół początek istotnego ruchu cenowego.

Luka wyczerpania – jest to luka cenowa powstająca przy końcu istotnego trendu. Sygnalizuje, że dany trend się kończy.

MACD (Moving Average Convergence / Divergence) – wskaźnik stworzony przez Gerarda Appela w latach 60-tych ubiegłego wieku. Opiera się on na zbieżności i rozbieżności dwóch średnich kroczących. Zbudowany jest z dwóch linii. Pierwsza linia (MACD) jest różnicą pomiędzy dwiema średnimi wykładniczymi (na ogół 12- i 26- okresowe) z cen zamknięcia. Druga linia (sygnału) to zazwyczaj 9-okresowa średnia wykładnicza z pierwszej. Sygnał kupna generowany jest w momencie, gdy linia MACD przecina od dołu linię sygnału, z kolei sygnał sprzedaży pojawia się, gdy linia MACD przecina linię sygnału od dołu.